Als er een plekje in het Guinnes Book of Records was voor vergeetachtigheid, zou mijn naam daar staan.
Ik laat mijn portemonnee achter in de wc, mijn zonnebril in het pashokje en mijn telefoon in de speeltuin. Steevast komt er dan iemand achter me aan hollen. “Mevrouw, is deze van u?”
Hierdoor heb ik een rotsvast vertrouwen in het goede van de mensheid.
Mensen 
, bedrijven 
Toch koester ik – net als de meeste mensen – diep wantrouwen tegenover grote bedrijven, zoals big pharma, de voedingsindustrie en fast fashion. Want daar gaat geld boven alles, ten koste van mensen, natuur, gezondheid en algeheel fatsoen.
Gek, eigenlijk.
Want een bedrijf is niks anders dan een groep mensen die samen aan hetzelfde werken.
En als de meeste mensen het juiste willen doen, hoe kan het dan dat ze als collectief zo keihard de weg kwijtraken?
Waar gaat het mis?
Ik denk dat het hem zit in het masker dat mensen opzetten als ze naar hun werk gaan.
Alsof je daar geen mens meer kan zijn.
Op de een of andere manier is het not done om eerlijk toe te geven dat je iets niet helemaal op orde hebt in een bedrijf. Terwijl je onmogelijk alles op orde kan hebben. Zo is het leven.
En dus verzanden we in leugens. We spelen verstoppertje, vegen dingen onder het tapijt en verbloemen onze menselijkheid.
Marketing en communicatie spelen daar een belangrijke rol in. Daar zijn ze meesters in fouten verbergen, aandacht afleiden, opblazen en woordvoeren.
Als niemand het gelooft, waarom dan blijven liegen?
We weten allemaal dat onder mooie marketingpraatjes de meest gore beerputten aan drek verscholen liggen.
- Bankiers zijn nette meneren die op ons geld passen / graaiers die zichzelf verrijken ten koste van de hele samenleving.
- De voedingsindustrie biedt ons genot en gemak / maakt ons verslaafd en ziek.
- En big pharma maakt ons beter / verdient geld aan die verslaving.
We weten heus wel hoe het zit. We trappen nergens meer in.
En toch. Toch blijft iedereen maar toneelstukjes opvoeren. Hetzelfde doen, hetzelfde verzwijgen. En ons wantrouwen blijft groeien.
Waar gaat de wereld naartoe op deze manier? Waarom spelen we van die rare spelletjes? En de hamvraag: moeten we allemaal blijven meedoen?
Leugens >> Wantrouwen >> Meer leugens
De ondernemers met wie ik werk, doen echt hun best om iets moois in de wereld te brengen. Maar perfect doen ze het niet.
Dat kán ook helemaal niet. Juist de voorvechters, de mensen die onze wereld willen veranderen, maken fouten. Want zij hebben het lef om dingen te doen waar anderen zich niet aan wagen.
Ik help die organisaties om hun eerlijke verhaal te vertellen, inclusief de fouten die ze maken onderweg. Maar spannend is dat wel.
Want mensen met slechte bedoelingen kunnen alles wat je deelt tegen je gebruiken. En juist door het heersende wantrouwen richting bedrijven, is dat een groot risico. Eén ongelukkig gekozen woord en je wordt gecanceld.
Wantrouwen groeit door leugens. Maar hoe meer wantrouwen er heerst, hoe moeilijker het wordt om je kwetsbaar op te stellen. En dat doe je als je eerlijk bent.
We zitten in gevangen een vicieuze cirkel.
Hoe doorbreken we de cirkel?
Hoe draaien we het om? En wie begint: de bedrijven of het individu?
Ik weet het antwoord niet, maar wil hier wel graag over in gesprek. Dus wat denk jij?
Levert radicale transparantie business op of betekent het je einde?
Mail me op eveline@storiesbypraal.nl
Deze tekst komt uit mijn nieuwsbrief. Meld je aan voor meer verhalen met diepgang en personality.