Wanneer deed jij voor het laatst iets creatiefs, gewoon voor de lol?
Volgende vraag: Waarom is het zo lang geleden?
En nou niet zeggen “ik ben niet creatief”, want zolang jij een mens bent, gaat die vlieger niet op. Als kind verzon je je eigen spelletjes. Je tekende, zong en speelde rollen. Tijdens het spelen was je continu creatief. En ultiem gelukkig.
Dat is nu heel anders. Wat ooit de essentie van ons leven was, komt nu op de laatste plaats. Kunst, cultuur, muziek… We beschouwen het als luxe, als extraatjes.
Geestdodende dingen komen eerst.
We hebben verantwoordelijkheden en belangrijke dingen te doen. Na je pensioen wil je wel weer nadenken over een cursus aquarel.
Waarom hebben we geen tijd meer om aan ons verhaal te werken? Geen tijd om te schilderen? Of om iets lekkers te koken met pure ingrediënten?
Nou, die hebben we wél. We nemen die tijd niet.
Waarom niet? Omdat het te moeilijk is. Te ongemakkelijk. En er is een veel makkelijkere manier om onze tijd door te brengen: achter een scherm. Of dat nou YouTube, Netflix of LinkedIn is: we hoeven er geen moeite voor te doen.
Aangeleerde hulpeloosheid
Technologie duwt ons op subtiele manieren weg van onze creativiteit. Dat realiseerde ik me toen ik dit artikel las. Een kort fragment:
Many of the most popular new technological apps aren’t designed to make you better at something. They are designed to do something for you, to convince you to give up a part of your humanity.
Tech zou ons in staat moeten stellen om dingen beter te doen, maar in plaats daarvan neemt het onze taken helemaal over. En de creatieve processen sneuvelen het eerst.
Want creatie is een ongemakkelijk proces. Je begint ergens aan, zonder precies te weten wat eruit komt. Die onzekerheid voelt ongemakkelijk en wij mensen doen alles om ongemak te vermijden.
Daarnaast vinden we het moeilijk om nog plezier te hebben in het creatieve proces, omdat we weten dat er altijd een machine is die het beter en sneller kan.
Waarom zou je zelf gaan meubelmaken als je bij IKEA goedkopere en betere producten kan krijgen? Waarom zou je zelf kleding naaien, als alleen je materialen al meer kosten dan een hele jurk bij H&M? Waarom zou je zelf een stukje schrijven, als Chat GPT het beter en sneller kan?
We leren niks als we het niet zelf doen
Vanochtend liet ik mijn dochtertje van drie zelf haar jurk aantrekken. Dat was even ongemakkelijk. Het duurde lang en hij zit nu achterstevoren. Maar als ik haar blijf aankleden, leert ze nooit hoe het moet.
Chat GPT leert jou niet hoe je beter nadenkt, associeert of schrijft. Misschien leer je betere prompts schrijven, maar wat heb je daaraan?
Je leert beter te communiceren met een machine, terwijl je eigenlijke doel is om zo goed mogelijk communiceren met een ander mens.
Communicatie gaat om verbinding. Om dichter tot elkaar te komen, elkaar te begrijpen. Iets te voelen. Dat gebeurt niet als je een machine aan het werk zet.
Claim je creativiteit terug
We moeten ons niet laten wegduwen van onze creativiteit omdat we daarmee een hoop ongemak vermijden. Want als je ongemak weghaalt, wat houd je dan nog over? Waar is dan de groei?
Zonder groei worden we doodongelukkig.
Het is tijd om onze creativiteit weer terug te claimen. Hier zijn een paar ideeën om mee aan de slag te gaan:
- Koop geen nieuwe ingrediënten, maar maak een lekkere maaltijd met wat je nog hebt liggen.
- Kapotte sokken, kleding of tas? Gooi ze niet meteen weg, maar kijk of je iets kan repareren.
- Zet op rijm wat je vandaag hebt meegemaakt.
- Freestyle met je stem of een instrument op een nummer dat je leuk vindt.
- Pas een pagina op je website aan.
- … Bedenk zelf iets!
Gun jezelf de tijd om weer te spelen, te proberen en te mislukken. Je hoeft het niet perfect te doen en mag totaal onbruikbare dingen maken. Ja, dat is ongemakkelijk, maar ook heel leuk.
Deze tekst komt uit mijn nieuwsbrief. Leuk? Schrijf meld je hieronder aan voor een wekelijks verhaal over menselijkheid en marketing.